કોઈક વસ્તુ કે વ્યક્તિની ખૂબ નજીક જઈએ,
તો એની ખૂબ દૂર થઈ જવાય..

અથવા….

એ વસ્તુ કે વ્યક્તિ નું વ્યસન થઈ જાય તો તેમાંથી મુકત થવું અઘરું કામ થઈ શકે.

આ બેઉ એકસ્ટ્રીમ સીચ્યુએશનથી બચવું આપણને કેમ નહીં આવડતું હોય? ??

Advertisements

post_valentine

હસતાં હસતાં દિલની વાત કે કોઈ હકીકત કહી દેવાનો સૌથી સરળ રસ્તો હોય તો એ જોકસ છે.

કદાચ એટલે જ..
પતિપત્નીના સંબધો પર સૌથી વધુ જોકસ બનતી હશે. આ જોકસ કેટલાય પોતાના અંગતજીવનની વાસ્તવિકતા હોય એમ બે ઘડી માણીને આનંદ લઈ લેતા હોય છે.

પણ…
કેટલાંક સ્ટાર કપલ્સ છે જેઓ સહીયારાજીવનની આ લગ્ન સંસ્થાના અડીખમ ધરોહર સમાન ઉદાહરણ બની લગ્ન સંસ્થાને એક ઉચ્ચ મુકામ સુધી લઈ જાય છે.

પાંત્રીસથી વધુ વરસની દોસ્તી પછી મિત્રના દિકરાના લગ્ન હોય તો લગ્નના બધા જ ઈવેન્ટસમાં હાજર રહેવુ પોતાની નૈતિક ફરજ સમજી એ ચારેય મિત્રોએ ગાંધીધામ અને અમદાવાદની હોટલોમાં રોકાણની વ્યવસ્થા કરી લીધી.

આ ચારમાંથી બે મિત્રો આશરે ત્રીસ વરસ પછી બધાને મળી રહ્યા હતા.

લગ્નની ધમાલમાં આમાંથી એક કપલ ખૂબ તૂં તૂં મૈં મૈં કર્યા કરતું…. આપણા પતિપત્નીના લખાયેલ બધા જોક સાર્થક કરવા હામ ભીડી હોય એમ જ સમજોને…

ત્રણ દિવસથી બધુ જોઈ રહેલા પેલા માનચેસ્ટરથી આવેલા મિત્ર બોલ્યા…

“આજથી બરાબર દસ વર્ષ પહેલા મારા જ હાથમાં …. મારી છાતી પર જ એણે બોડી પડતું મૂકી દીધુ હતું…અને મારા પર ઢળી પડવાની એની કાયમની એ ટેવના લીધે મને એ મરી રહી છે એનો અહેસાસ જ ના થયો…. આ મીના નહીં પણ ડેડબોડી છે એ હકીકતનો મેં સામનો કર્યો હતો એ કહી શકાય એમ જ નથી.

ડેથ પહેલાના આઠ વર્ષ એને ડિમેન્શિયા રહ્યો. અમારા બાળકોથી શરૂ કરીને એ એના માબાપ ભાઈબહેન બધાને ભૂલી ગઈ હતી. યાદ હતો ફકત હું…. મારા સમયમાં જવલ્લે થતો બે પાંચ મીનીટનો ફેરફાર એને વાઈલ્ડ બનાવી દેતો. બે વર્ષ સગાઈના અને લગ્ન પછીના પહેલા સત્તર વર્ષ મારા તમારા બધાના જેવા જ હતા… પણ છેલ્લા દસ વર્ષ બહુ પ્રેશિયસ આપી ગઈ. આઈ ઓલવેઝ મીસ્ડ હર .”

આટલું કહીને એ ભાઈ હસ્યા હતાં કે રડયાં હતા એ નહોતુ સમજાયું. બસ કોઈ પરીકથા સાંભળવા મળી એવું લાગ્યુ…

લગ્નસંબધને મજબૂત રીતે સાચવનાર ખાસ સહેલી પીન્કીને કેમ ભૂલાય?

વાસ્તવિક જીવનની આ સહેલી મારી ફેસબુકે પણ મિત્ર છે જ.. એ કયાંક આ વાંચતી હશે જ માટે એની માફી પહેલા માંગી લઉ…

પચાસ ક્રોસ કર્યા પછી માધુરી દીક્ષિત પણ આટલી સરસ નહી લાગતી હોય એવી આ પીન્કી…
એના પતિ વરસો સુધી નાસાના રીસર્ચ સાયન્ટીસ્ટ તરીકે કેરીયર બનાવી અમેરીકામાં રહયા.
આવા હાઈલી ઈન્ટેલિજન્ટ પર્સનને અલ્ઝાઈમર થઈ ગયું.

લાઈલાજ રોગ લાગી જતા એ બહેન પતિને લઈને આજકાલ આપણી આસપાસ વસવાટ કરી રહ્યા છે .
નાના બાળક કરતાં કયાંય વધુ સાચવતા એને જોઉ છું. આપણી સાથે વાતો કરતાં કરતાં જો એ એમના હબીના મોંઢામાં કોળીયો મૂકે તો પેલા ભાઈ મ્હો ખુલ્લુ રાખીને બેસી રહે…પીન્કીએ કહેવું પડે જયેશશશ…ખાઈ લે.
પડછાયો ય સાંજ પછી સાથ છોડી દે જયારે આ બહેન તો સતત સાથે જ રહેતા જોવા મળે છે.

જયાંસુધી આવા સુપર સ્ટાર કપલ્સ આપણી આસપાસ વસતાં હોય ત્યાંસુધી આપણે જે તે એક દિવસને વેલેન્ટાઈન તરીકે કેમ ઉજવી શકીએ?

-rita

#પોસ્ટ_વેલેન્ટાઈન_પોસ્ટ 😃😃

છૂટાછેડા…

#ભૂલી_બિસરી_યાદે.

અનોખા છૂટાછેડા….

ગત શનિવાર ૨૭ જાન્યુઆરીએ યુવાન લેખિકા Rekha Patel ના ત્રણ પુસ્તકોનું વિમોચન હતું.
રેખાબેને એક મહીના અગાઉથી જ મને આ પ્રસંગે હાજરી આપવા ખાસ આગ્રહ પૂર્વક આમંત્રણ આપ્યું હતું.

વચ્ચે વચ્ચે બે-ત્રણ વાર ફોન પર ને મેસેજ પર એમણે આમંત્રણ યાદ કરાવ્યા કર્યું.

આવવાની હા કહેલી છતાંય રવિવારે મોસાળમાં પ્રસંગે ફરી અમદાવાદ જવું જ પડે એવા સંજોગો સામે શનિવારે પણ અમદાવાદ દોડવાનું લગભગ માંડી વાળ્યું હતું.
વળી આગલા દિવસે ફરી રેખાબેને પૂછી લીધું કે આવો છો ને બેન? અને નક્કી કર્યું કે જવું જ…

આ પ્રસંગે ત્યાં પહોંચ્યા પછી રેખાબેન ભાદરણના છે, એ વાતનો ઉલ્લેખ બે-ત્રણ વાર થયો. ભાદરણ નું ગૌરવ છે એ વાતે મને ભૂતકાળમાં પહોંચાડી.

ભાદરણના આવા જ સન્માનીય સ્વ. રમણભાઈ પટેલ ની કેડીલા ફાર્માસ્યુટિકલમાં મેં લગ્ન પહેલાં બે વર્ષ જોબ કરેલી.

કેડીલાના એ ફાયનાન્સ ડીપાર્ટમેન્ટમાં મારી સાથે એક નીલમબેન પટેલ પણ કામ કરતા.એમની સાસરી પણ ભાદરણ. મારાથી વીસેક વર્ષ મોટા પણ સ્વભાવે શાંત અને સરળ હોવાથી લગભગ દરેક એમની સાથે ફાવે. મારી આ જોબ દરમ્યાન મારી સગાઈ થઈ હતી. મારા પર પ્રેમભાવના લીધે એમણે મને થોડી સલાહ આપવી છે તો મારા એક બે કલાક માંગ્યા.

કેડીલા એક પ્રાઈવેટ કંપની હોવાથી કામકાજના નિયમો ખૂબ કડક હતાં. કલીગ સાથે કલાક ગપશપ કરવું તો કલ્પના ન થઈ શકે. ઓફીસ અવર્સ પછી એક દિવસ મોકો મળી ગયો.

એમણે એમની આપવીતી કહેવા માંડી….

“એ સમયની કડક સાસરીમાં લગ્ન પછીના પાંચ વર્ષમાં બે દિકરીઓને જન્મ આપતા સાસુ નણંદ ને હું ખૂબ ખૂંચતી.
કોઈપણ રીતે કાવાદાવા કરીને અમારો છૂટાછેડા નો કેસ કરવામાં એ લોકો સફળ થયા.

બાર વર્ષ સુધી કોર્ટમાં કેસ ચાલ્યો. કેસની સુનાવણી દરમિયાન એકબીજા પર ખૂબ ખરાબ આક્ષેપોની હારમાળા સર્જાઇ. એ લોકોએ મને બદચલન કહી અને અમે તો એમને બદચલન પૂરવાર પણ કર્યા. જાતજાતના વાહીયાત અને તદ્દન ખોટા આરોપો પુરવાર થતા બાર વર્ષે છૂટાછેડા મંજૂર થયા.

કેસની સુનાવણી દરમિયાન શરુઆતના વર્ષોમાં બેઉના પરિવારના ધાડા હાજર રહેતા. છૂટાછેડા લેનાર પતિ-પત્ની એકબીજા સાથે વાત ના કરી શકે તેની તમામ કાળજી લેતા બેઉ પરિવાર. દરવખતે મુદતો પડતી કેસ લંબાતો જતો એમ એમ સાથે આવનાર ટોળાં ઓછા થતા ગયા.
એક સમય એવો આવ્યો કે સુનવણી દરમિયાન મારા પક્ષે હું એકલી અને એમના પક્ષે એ એકલા હતા.
એ જ દિવસે ચૂકાદાનો ફેંસલો આવ્યો હતો.

કોર્ટે બેઉ દિકરીઓ મને સોંપી.
અને…

ભરણ પોષણ માટે એમણે એક લાખ રૂપિયા ફીક્સ ડીપોઝીટ કરવાની અને દર મહિને ચાર હજાર રોકડા આપવાનાં.

કોર્ટ પત્યા પછી બાર વર્ષ બાદ પહેલી વાર અમે બે એકલાં એકબીજા સામે આવ્યા.એકબીજાના સગાઓની કેટલીય ગાળાગાળી પછી અમારી પાસે વાત કરવાના કોઈ શબ્દો જ નહોતા.

પણ સંજોગ જુઓ…
એ સમયે અનામત આંદોલન ચાલતું હતું…
કોર્ટમાંથી બહાર આવ્યા ત્યારે બસો બંધ થઈ ગઈ હતી.રીક્ષાઓ પણ નહોતી. ફરજીયાત ચાલતા ઘેર પહોંચવાનું હતું. મારે ઘીકાંટા થી પાલડી અને એમને ઘીકાંટાથી ગુજરાત કૉલેજ.

કરફ્યુ જેવા માહોલમાં મને એકલી કેમ મૂકાય એ વિચારે એમણે મારી સાથે ચાલવા માંડ્યું.

નહેરુબ્રિજ પર ચાલતાં ચાલતાં અમે એકબીજાને કેટલીય ફરીયાદો કરી, અમારા પર મૂકાયેલા આળની ચર્ચાઓ કરી.

આમ ચાલતાં ચાલતાં અમે ટાઉનહોલ પહોંચ્યા. થાકયા હોવાથી એમ.જે લાયબ્રેરી બહાર મૂકેલ બાંકડે બેઠા.
ચાલીને શરીરેથી પણ થાકેલા અને ઝઘડીને માનસિક પણ….

થોડીવાર ચૂપકીદી પછી મૌન તોડતા એમણે કહ્યું,
નીલમ, મારી પાસે એક લાખ રોકડા નથી પણ હું રહું છું એ ફ્લેટ મારો છે એ હું તારે નામ કરી દઈશ.

પણ એ ફ્લેટ તો ચાર લાખનો છે. મને આપી દેશો તો તમારી પાસે શું રહેશે?

પણ મારી પાસે બીજા કોઈ જ પૈસા નથી. હું તને એક લાખ આપું ત્યારે તું ફ્લેટ પાછો આપજે. આમેય તારો નાલાયક ભાઈ આપણી છોકરીઓને રાખવાનો નથી, એના માટે ય તું આ ફ્લેટ રાખ.
આટલું કહેતાં એ ગળગળા થઈ ગયા.
પછી મેં એમના ખભે માથું મૂક્યું કે એમણે મને પોતાની તરફ ખેંચી એ ખબર નથી પણ બેઉ ખૂબ રડ્યા. હું એમના ખભા પર એમનો હાથ મારા માથે…!!

એટલામાં ત્યાં પોલીસ આવી.
પોલીસે અમને બેઉને બે ચાર ડંડા મારીને જાહેરમાં બિભત્સ ચેનચાળા કરવાના ગુનામાં પોલીસ વાનમાં બેસાડી દીધા. અમને કારંજ પોલીસ સ્ટેશનમાં લઈ ગયા.
ત્યાં હાજર ઇન્સ્પેક્ટર ને સમજાવવાની કોશિશ કરી કે અમે પતિ-પત્ની છીએ અને છૂટાછેડાના કેસમાં ટોચ લગી પહોંચી ગયા છે.અમે કેવી રીતે બિભત્સ ચેનચાળા કરવાના હતાં?

એ ઇન્સ્પેક્ટરેય ગાળ બોલી એમને ડંડા મારીને પેલા હવાલદારને કહ્યું, આ બેયને એમના ઘેર મૂકી આવ, અને એમના ઘરવાળાની આ લખાણ નીચે સહી લાવજે.
હવાલદારને તો થોડા જે પૈસા ખિસ્સામાં હતા એ આપીને વાત ઘરમાં આવતી રોકી લીધી હતી.

એકવીસમાં દિવસે પૈસા કોર્ટમાં જમા કરાવે એટલે છૂટાછેડાના કાગળ પર સહી સિક્કા કરવાના હતાં.
એટલે અમારા બેઉનો નાલાયક પરિવાર અમારી સાથે હતો. પણ છતાંય મેં ઈશારો કરીને એમને અલગ બોલાવી પૂછ્યું, તમને બહુ મારેલું સાલાએ, સારું છે ને?
એમણે અચાનક મારો હાથ પકડી લીધો અને કહ્યું,

નીલમ ના લેને છૂટાછેડા. શું મળે છે આનાથી ?

અને બસ..

બેઉ પરિવાર ના અસંતોષ સાથે અમે એ છૂટાછેડાની ફાઈલ કાયમ માટે બંધ કરી.

ત્રીસ વર્ષ થયાં આ વાતને….. નીલમબેન ક્યાં છે એની ખબર નથી પણ એમની એક વાત હજુય યાદ છે.
જે લોકો તમને રંગેચંગે ધામધૂમથી ભેગા કરે છે એજ લોકો તમને અલગ કરવા તલપાપડ બની રહેશે.
માટે સંભાળીને સાથે જીવતા શીખજો.

#રેખાબેન સાથે સેલ્ફી ઉધાર રહી છે…..આજે મારા આમંત્રણ પર ડીનર પર મારા ઘરે આવશે ત્યારે એ કસર પણ પૂરી કરી લઈશું.

-rita

કૈસા_દૌર_આ_ગયા

ઉકળાટભરી સાંજ હતી એ,
ચોમાસું બેસી જાય મુંબઈમાં વરસાદ થાય એટલે અમદાવાદમાં બફારાનું પ્રમાણ વધી જાય, મુંબઈમાં વરસાદ આવે એટલે પાંચદિવસ રાહ જોવાની વરસાદની.

નેહા પેન્ટહાઉસની બાલક્ની બેઠાં બેઠાં વિશાલના આવવાની રાહ જોઈ રહી હતી. રાતના સાડાનવ થઈ ગયા હતાં,વિશાલ પણ આખા દિવસની ધમાલથી થાકેલો હતો,હોસ્પિટલથી નીકળી સીધો ઘરે આવ્યો..!!
ડોરબેલ વગાડવાની જરુર જ ના પડી , નેહાએ લીફટના અવાજ પરથી દરવાજો ખોલી નાખ્યો..દાખલ થતાં જ વિશાલે કહ્યું..

‘મંમી, નાનીમા ઈઝ નો મોર…!!’

આટલું કહી વિશાલ ફ્રેશ થવા પોતાના રુમમાં જતો રહ્યો.
વિશાલ ફ્રેશ થઈને આવે ત્યાંસુધી ડાઈનીંગ ટેબલ પર બેસી રાહ જોતાં નેહા ભુતકાળમાં સરી ગઈ.
વિતેલા ત્રીસ વર્ષના લાંબાગાળાને એ ફરીથી ક્ષણોમાં ફરી જીવી ગઈ.

કોલેજમાં આવી ત્યારે એ ઠીક ઠીક કહી શકાય એવી અભિમાની હતી. સામાન્ય કહી શકાય એવી છોકરીઓ સાથે તો બોલતી પણ નહોતી. બીજી છોકરીઓ કરતાં વધું દેખાવડી અને હોંશિયાર હોવાનું કેટલું ગુમાન હતું.પપ્પાની આર્થિક પરિસ્થિતિ પણ ઠીક ઠીક સારી કહી શકાય એવી હતી, કોલેજ જવા-આવવા લ્યુના લઈ આપેલું,જેથી પોતે પૈસાદાર છે એવો દેખાડો કર્યા કરતી.

ફોઈના જેઠનો દીકરો નિલેશ એની જ કોલેજમાં ભણતો,સાવ સામાન્ય રીતે રહેવાવાળો માણસ મિત્ર મળે તો ખડખડાટ હસી લેવું, જે એની પાસે બેસીને રડી શકે એનાં દુઃખે દુઃખી થઈ જતો એટલો લાગણીશીલ.
એની આંખોમાં સ્પષ્ટ વંચાતુ કે એને નેહા ખુબ પસંદ છે, પણ એનું આછકલું વર્તન ક્યારેય એને આ કહેવાની હિંમત નહીં અપાવી શક્યું હોય. નેહાને પણ એ ગમતો હતો, શું કહેવાય પેલું…?

યેસ્સ.. ફર્સ્ટ ક્રશ…
પણ નેહાના અભિમાનની દીવાલમાં નિલેશની સાલસતા ગાબડું ના પાડી શકી અને એ બેઉના રસ્તાં બદલાઈ ગયા.

એક દિવસ નેહાના મામા-મામીએ આવીને મામીના કોઈ સગાનો દીકરો અમેરિકાથી આવ્યો છે એને આપણી નેહા પસંદ છે એમ કહ્યું.
નેહાની મંમીની ખુશીનો પાર ન રહ્યો,જો કે પપ્પાએ અને ફોઈએ નિલેશની વાત વિચારવા પર આગ્રહ કરેલો.
નેહાને પણ નિલેશ પસંદ હતો જ…
પણ …..
નિલેશે કોઈદિવસ એના પ્રેમનો નેહાને એકરાર ન કરેલ એ વાતનો એને ગુસ્સો પણ હતો.આમ પણ તેની મંમી તેના ભાઈના પ્રેમમાં ગળાડુબ હતી જ, બીજી કોઈ વાત સાંભળવા જ તૈયાર નહોતી,
અને નેહાને પણ એ નિલેશ કરતાં ઘણો સરસ એન.આર.આઈ છોકરો મળી રહ્યાનો આનંદ અને અભિમાન હતું.ઉંડે ઉંડે ક્યાંક નિલેશને બતાવી દેવાની લાગણી કામ કરતી હતી કે લે…
‘રહે હજુય ચૂપ, હું તો ઉપડી જઈશ અમેરિકા. તું તારા પ્રેમનો એકરાર ના કરે તો તારો લોસ..બીગ લોસ’

નેહાના લગ્નના કામકાજમાં મદદ માટે નિલેશ ખડેપગે હાજર રહેતો.એકદિવસ એને બાલ્ક્નીમાં એકલી જોઈ નિલેશ વાત કરવા ઉભો રહી ગયો અને વાતવાતમાં પુછી લીધું ,

‘નેહા..તું ખુશ છે ને?’

એની એ નજરનો… એની બે આંખોનો સામનો નેહા ન કરી શકી,અને બાલ્કનીની બહાર નજર ફેરવીને કહી દીધું,
‘હમ્મ…..ખુબ જ ખુશ છું, એકવાર અમેરિકા જવા દે, બધાંય ધોળીયાઓની છુટ્ટી કરી દઈશ.’
અને નિલેશે હસીને પહેલીવાર નેહાના માથે હાથ મુક્યો હતો અને બોલ્યો,

‘આઈ વીશ…તું કાયમ આવી જ ખુશ રહે. પણ આ ગરીબ નિલેશને કોકદિવસ યાદ કરજે.’

એના શબ્દોથી,એની નજરથી નેહાની અંદર કશુંક પીગળી રહ્યું હતું..છતાંય એણે મસ્તીમાં કહી દીધું.,
‘મારું નક્કી નહી હો…હું તો તને ભુલીય જાઉં.’

ખુબ જ ધામધુમથી લગ્ન કર્યા પછી ત્રણમહિને નેહા કાયમ માટે અમેરિકા ઉપડી ગઈ. આ સાત સમુંદર પાર કરીને અમેરિકા પહોંચી પણ ત્યાંના સંજોગોએ એના અભિમાનને સાતમાં આસમાનથી નીચે પટકી દીધું હતું.

એન આર આઈ પતિ જય માટે એના મા-બાપે પરાણે ભટકાડેલી ગામડીયણથી અધિક એ કાંઈ બની ના શકી. જયની પસંદ બનવા ત્યાંનો પહેરવેશ બોલી બધું અપનાવવાની શરુઆત કરી.પણ જયને જ્યાં એની જરુર હતી ત્યાં પહેરવેશ કે બોલીની કોઈ જગ્યા જ ન હતી. એની આંખોમાં પોતાની માટે અણગમો અને જીભે ધુત્કાર સાથે એની જરુરીઆતો પુરી કરતી રહી.
એકદિવસ એણે એના છાકટાં મિત્રોને ઘેર પાર્ટી માટે બોલાવેલા. નેહાએ એમના માટે લીકર અને બાઈટીંગ્સ તૈયાર રાખવાના હતા.
નેહા એ તૈયાર રાખવા પણ માંગતી હતી,પણ કિસ્મતને મંજુર નહીં હોય તો એ દીવસે એની ગાડી ચાલુ જ ન થઈ. અમેરિકા જેવા દેશમાં ગાડી વગર બહાર નીકળવું જ અશ્ક્ય હતું.
એની ગુંડાટોળી આવી ગઈ પણ દારુની વ્યવસ્થા ન થઈ શકી તો નિલેશે નેહા પર હાથ ઉપાડી લીધો.

જો કે એમ પણ ક્યાં એ પહેલીવાર માર ખાધેલો?

એના માટે એ નવું ન હતું પણ કોઈ બોલ્યું
‘યાર જય તું હવે ગાડી બદલી નાખ.’

એના જવાબમાં જયે કહ્યું લાડી જ બદલી નાખું, જો તો આના કેટલા ઉપજે??

બસ…એ દિવસે સાત મહિનાની પ્રેગનન્સી લઈને નેહા હિંમત કરીને મા-બાપના ઘેર ભાગી છુટી.

પણ…

બદકિસ્મતી એ અહીં પણ નેહાનો પીછો ના છોડ્યો, મા-બાપ-ભાઈ-ભાભી-બહેન-બનેવી…કોની નજરમાં એ ગુનેગાર નહતી એ જ સવાલ હતો.
મંમી તો ગોદા મારતી ને ચુંટીયાભરીને કહેતી, પિલાવુ તો પડે જ ને ધણી હેઠ…રુપાળી કાયાને કરવાની શું??

નેહા વિશાલને જન્મ આપી ચુકી હતી નહીંતર એણે કયારનીયે જિંદગી ટુંકાવી દીધી હોત.

કુંટુંબમાં કોઈ પ્રસંગે બધા બહાર ગયેલા જાણી એકવાર નિલેશ નેહાને મળવા આવ્યો.
થોડીવાર એકદમ ચુપ બેસી રહ્યો ઘડીક નેહા ને તો ઘડીક બારી બહાર એણે જોયા કર્યું.
જતાં જતાં બેગમાંથી એમ્પ્લોયમેન્ટ ન્યુઝ કાઢીને નેહાને આપ્યું અને કહ્યું ,
‘જો આમાં બધી કોમ્પિટિટિવ એક્ઝામની બધી વિગતો છે અને એ પરીક્ષાઓના ફોર્મ્સ પણ એમાં જ છે.હું સાજે આવુ ત્યાંસુધીમાં તું ભરી રાખ કાલે હું પોસ્ટ કરી દંઉ.’

નેહાને અહેસાસ થયો હતો કે મારી તકલીફો નિલેશના ધ્યાનમાં આવી છે પણ આ ફોર્મ ભરવા ડીમાન્ડડ્રાફ્ટ પણ જોઈએ એ નેહા ક્યાંથી લાવવાની હતી?

પણ ત્યાં તો નિલેશ બોલ્યો.,
‘તારી નોકરી લાગી જાય એટલે પહેલાં મને ડીડીના
પૈસા પાછા વાળજે, આ પૈસા મારી મજુરીના છે હોં.’

કોણ જાણે કેટલાય પછી હસી હતી નેહા…અને કહ્યું,
‘નિલેશ,તારી પત્નીને ખબર છે તું મને મળવા આવ્યો એ?’

‘ના નેહા… આપણે બેઉ મેચ્યોર છીએ,આટલું તો ખાનગી રાખી જ શકીએ.’…નિલેશે જવાબ આપ્યો.

નેહા ને ચીસો પાડીને રડી લેવાનું મન થયું હતું ત્યારે..
‘અને આ ડીડીના પૈસા નિલેશ? એની પણ?’

નિલેશે શાંતિથી જવાબ આપ્યો,
‘ઓબ્વીયસ છે એની પણ ખબર નથી એને,અને તું કોઈને કહીશ પણ નહીં, બસ પરીક્ષાની તૈયારી કરવા માંડ.નોકરી લાગે એટલે પાછા આપી દેજે.’

સાચા-ખોટાનો વિચાર કર્યા વગર નેહાએ પણ એ દીશામાં કદમ ઉઠાવ્યા હતા.
અને બેંક ક્લાર્ક, મામલતદાર, તલાટી જેવી ત્રણ-ચાર પરીક્ષામાં નપાસ થઈ પૈસાનું પાણી કરેલું.
છતાંય નિરાશ થયા વગર નિલેશે યુ.પી.એસ.સી નું ફોર્ ભરાવ્યું.
કિસ્મત જુઓ,

યુ.પી.એસ.સીની પ્રીલીમ્સ,મેઈન્સ અને ઈન્ટવ્યુ બધામાં નેહા પાસ થઈ ગઈ અને રેવન્યુ સર્વિસિસમાં સીલેક્ટ થઈ સીધી જ ઈન્કમટેક્ષ આસીસટ્ન્ટ કમિશ્નર બની ગઈ.
નોકરી લાગી એ જ દીવસે મા-બાપનું ઘર છોડી દીધું, મરી જઈશ પણ અહીં પાછી નહી આવું એવા મક્કમ નિર્ધાર સાથે.

લાલલાઈટવાળી ગાડીએ મા-બાપને અને ભાઈ બહેનને નેહા પાછળ દોડતાં કરેલા પણ એ ક્યારેય પાછી ગઈ જ નહી એ ઘરે.

સત્તાવીશવર્ષથી એકલાં હાથે ઝઝુમતી રહી છે એ…
વિશાલને ભણાવીને ડૉકટર બનાવ્યો.
વિશાલે જન્મ્યા પછી ગળથુથી એમના ઘરની પિધેલી જેનું ઋણ નાનીમાં ની દવા કરીને એણે ચુકવવું પડ્યું.

એટલામાં વિશાલ આવી ગયો એના અવાજે નેહાની વિચારધારા તોડી..

‘શું થયું મમ..ક્યાં ખોવાઈ ગઈ?’

‘ક્યાંય નહી..ચલ જમી લઈએ આપણે બેઉ, કાલે સવારે હું મારી રીતે અંતિમક્રિયામાં પહોંચી જઈશ,ત્યાંથી સીધી જ ઓફીસ જતી રહીશ..ઓકે??’

વિશાલ એની મંમીને નિષ્પલક જોતો રહ્યો, મારી મા એની માના મૃત્યુને કેવી રીતે પચાવી ગઈ?? સમયે એને શું બનાવી દીધી??

-rita

કથાબીજ: અમારી જ્ઞાતિના એક બહેનની આપવીતી

અધૂરી પ્રેમ કહાની

હમ તુમ્હે ચાહતે હૈ ઐસૈ…

મરનેવાલા કોઈ જિંદગી ચાહતા હો જૈસે..

——————-+++++————————–
વિક્રમ ની વાત સાંભળીને પ્રીતી દિલોદિમાગમાં સન્નાટો છવાઈ ગયો.
‘ખરેખર? ‘બોલતા બોલતા પ્રીતી ધ્રુજી ઉઠી હતી.
‘પેનક્રીયાસ કેન્સર’?
‘હા….’ વિક્રમે જવાબમાં ડોકું હલાવ્યું.
‘હે ભગવાન…’
‘એટલે એ જીમ નથી આવતો? ‘

‘મને તો એવું થયેલું કે ક્યાંક બીજે વધુ પગારની જોબ મળી ગઈ હશે. એની પાગલ રોમીયોગીરીથી થાકી હતી હું..

એની એબસન્સનો આનંદ થતો હતો મને…’

‘પણ….’ પ્રીતીને આજે જીમનો મૂડ ના રહ્યો.’
રાત્રે જમતા જમતા પ્રતિકને કહ્યું,
‘મારા જીમમાં એક ત્રીસેક વર્ષનો ટ્રેઈનર છે. નિરવ નામ છે એનું. શરુઆતમાં મેમ મેમ કરીને આગળ પાછળ ફરતો ત્યારે હું પણ આપણા કીડસ જેવો ગણી એની સાથે મજાક કરી લેતી.’
‘અમૂલ બટર તો કાયમ સાથે જ હોય…

એકવાર તો મને કહે, મેમ તમે હજુય ટ્રાય કરો બોલીવુડમાં….’
‘મને ખડખડ હસતી જોઈ કહે, મજાક નથી કરતો મેમ.. સલમાન ખાનની મંમીના રોલમાં તમે એકદમ મસ્ત ફીટ છો.’
‘ગાંડીયો સાલો…’
‘મેં કદી તને કહ્યું નથી પ્રતિક, પણ બે-ચાર વખત તો મને એમ થયેલ કે જીમ ચેઈન્જ કરી દેવામાં મજા છે.

આ પાગલની રોમીયાવેડાથી કારણ વગર મારે બદનામી આવશે.’
‘પણ…’

‘બહુ દિવસથી એ જીમ આવતો બંધ થઈ ગયો હતો.’
આજે બીજા એક ટ્રેઈનરે મને કહ્યું.

‘મેમ…નિરવે તમને યાદી મોકલી છે.’

‘એ ઝાયડસ માં દાખલ થયેલો છે..’

‘એને પેટમાં કેન્સર છે…’

‘પ્રતિક….આપણે કાલે એની ખબર જોવા જઈશું??’

પ્રતિકે ‘હમ્મમ’ બોલીને જવાબ ટૂંકાવી દીધો.
પ્રતિકને પ્રીતીએ આપેલ ઓળખાણ ગમી નહોતી છતાંય એની અસાધ્ય બીમારીના લીધે સાથે આવવા તૈયાર થયો.
નિરવના રુમ પર પહોંચતા સુધી પ્રીતી ને ખૂબ ગૂંગળામણ થતી હતી, જેની જિંદગીના જૂજ દિવસો બાકી રહ્યાં હોય એવા પેશન્ટ સાથે શું વાત કરવી જોઈએ , એના પરિવારના જે કોઈ મળે એને શું આશ્વાસન આપવું એ વિચારો એને પજવતા રહ્યાં.
પ્રીતી ને જોતાં જ નિરવના ચહેરા પર સ્મિત આવી ગયું.
‘મને ખબર હતી મેમ આવશે જ.’ વેલકમ કહેતો હોય એવી રીતે નિરવ બોલ્યો.
થોડીક આડીઅવળી વાતો દરમ્યાન એને એવો અહેસાસ થયો કે આ છોકરાને મૌતની બીક જ નથી રહી, કાલે આવતું હોય તો આજે આવે એવો બેફિકર થઈ ગયો છે.એકવાર બોલી ગયો, મૌતની બીક નથી પણ મંમીની ચિંતા થાય છે, શી લવ્સ મી ટુ મચ.
એણે પ્રતિકને પણ કહી દીધું…..

‘આ જનમમાં તો હું મોડો આવ્યો એટલે તમે ફાવી ગયા.’

‘પણ .હું વહેલો જ એટલે જાઉં છું કે નેકસ્ટ જનમમાં મેમ માટે એડવાન્સ બુકિંગ કરાવી લઉ.’

“લવ યુ મેમ..”
પ્રીતી અવાચક થઈ ગઈ.
મૌતના ભયના ઓથાર હેઠળ જીવતા હોઈએ ત્યારે કેટલું ડરતા હોઈએ છે આપણે…..

શું આ મૌત સાવ સામે આવી જાય તો બધો ડર નીકળી જતો હશે??

હવે મારું કોણ શું બગાડી લેવાનું છે એવો છૂપો વિશ્વાસ આવી જતો હશે શું??
પ્રીતીની આ બધી વાતો હું ક્યારનીય ચૂપચાપ સાંભળી રહી હતી. શું બોલવું તે સમજાતુ નહોતુ.

મરવાનું છે એ નક્કી છે પણ બસ આટલા દિવસ પછી….

એવા કોઈને હું મળી જ નથી.
પણ નિરવની વાત સાંભળીને મને લાગે છે જેને મરતાં આવડે એને જીવતાં પણ આવડી જાય.
_rita

નવરાત્રી

કુદરતે સ્ત્રીઓને વિશેષ સર્જનશક્તિ આપી  દીધી…
સ્ત્રીઓએ પણ ભરપૂર ઈમાનદારી સાથે નવ-નવ મહીનાના લાંબા સમય સુધીની જટીલ પ્રક્રીયા ને અનેક તકલીફો વેઠીને  માનવસર્જનમાં કુદરતને સાથ આપ્યો…
માનવ સર્જન માટે માતૃશક્તિના આ નવ મહીનાના અથાગ પરિશ્રમને બિરદાવવા માટે જે તે સમયે નવ મહિનાના પ્રતિકરુપે નવ  દિવસના આ નવરાત્રિનો તહેવાર અસ્તિત્વમાં  આવ્યો હોવો જોઈએ.
આ તહેવાર સમસ્ત માનવ જાત માટે છે….માત્ર હિન્દુઓ કે ગુજરાતીઓ  માટે નહીં….
પણ સમયની બલિહારી જુઓ…
આજે સ્ત્રી  સન્માન કે પૂજા માટે મટીને મોજશોખનું કે ઠેબે ચઢાવવાનું સાધન બની ગઈ…અને પ્રતિકરુપે ઉજવાતો તહેવાર મોજશોખ અને ઠેકડા મારવાનું કારણ બની ગયો.
#Happy_NavRatri_To_All.
-rita

થોડાદિવસ પહેલાં મારે મારી દીકરી સાથે પેસિવ અગ્રેસિવ બિહેવિયર પર વાત ચાલી..

મેં એને કહ્યુ….

મને કૈંક જાણકારી આપ આ વિષય પર…કેવા લોકોને આવા કહેવાય એ જરા સમજાવ …!!
તો એણે એકજ શબ્દમાં પતાવી દીધું…
‘મહાલુચ્ચા, જુઠા વળી ચતુર માણસો..કનીંગપીપલ્સ.’

 

મને કહે…” મમ….આ વિષય પર લખવા માંડ બહુ કોઈને પુછ્યા વગર…..એણે મને હોલિવુડની એક મુવી….

 “ઈન્વેન્શન ઓફ લાઈંગ” જોવાની સજેસ્ટ કરી છે …જોઈ લઈશ..તમે પણ જોજો.
જુઠાણાં વગર દુનિયા શક્ય જ નથી.

રાજકારણીઓએ તો આ સિધ્ધિ આત્મસાત કરી છે. આમપણ…

સાચું જૂઠું એ એક સિક્કાની બે બાજુઓ છે.

સત્ય અસત્ય બેઉ સાપેક્ષ છે.

હરિશચન્દ્રની જેમ જો તદ્દન સત્ય જ બોલવાનું શરુ કરીએ તો ?? 

યુધિષ્ઠીરને પણ ક્યારેક જુઠ બોલવાની જરુર પડેલી.તદ્દન સત્ય જ બોલવાનું શરુ કરીએ તો જીન્દગીમાં કોઈ ચાર્મ જ ના રહે…બોયફ્રેન્ડ જોડે મુવી જોવા જવાનું હોય અને સાચુ બોલીએ તો પ્રેમલગ્ન સુધી વાત પહોંચે ખરી?? 

પણ આ વાત આવા નાના-નાના જુઠાણા માટેની નથી.

પચાસી વટાવ્યા પછી પાર્લરમાં જઈને આવી લૉવેસ્ટ જીન્સ ટીશર્ટ પહેરીને પતિને પાંચવાર પુછ પુછ કરે કે હું કેવી લાગું છુ?? પતિ પણ કકળાટ ટાળવા કહી દે…આવી તો ઐશ્વર્યા ય નથી લાગતી..!!!
કે પછી કોઈ કલમબાજ પોતાના વિષે કંઈ લખી દે અને લોકોને એના વખાણ કરવા મજબુર કરે..આમ કમ્પલસરી-ફરજીયાત વખાણ કરવા અથવા પોતાની જ વાત સાચી પોતાનો એક્કો સાચો સાબિત કરવ મથતા ઉદાહરણો તમારી-મારી આસપાસ હશે જ્.
આવું પોતાનેએ કે બીજા કોઈને છેતરવાની અદભુત આવડત આપણામાં ઠાંસી ઠાંસીને ભરી જ છે. પણ એવી કેટલીય વ્યક્તિઓ હશે જે પોતાના અંગત સ્વાર્થ માટે બીજાની લાગણીઓને ઠેસ પહોંચે એ હદે નાટકીય ઢબે છેતરવાની આદત ધરાવે છે. એમની ડ્રામાબાજીની જેને અસર થતી હોય એ કપાયાની લાગણીથી પીડાય છતાંપણ વિરુધ્ધમાં હરફ ઉચ્ચારી ન શકે. પોલીટીશ્યન્સ અને સાસુઓમાં આવા લક્ષણો જોવા મળે.

મારી એક સહેલીએ એક વાર કહેલું…કે ઓવરવેઈટના લીધે એણે સાસુ-જેઠાણીને ડિલીવરી પછી મેથીના લાડુ બનાવવાની ના કહી…પણ ત્યાંતો પિયેરથી મંમી થોડા બનાવીને લઈ આવ્યા. હવે જેઠાણીને આ વાત વટ પર આવી ગઈ અને એમણે મોટો ડબ્બો ભરીને લાડુ બનાવ્યા અને ઘોડીયામાં સુતેલ બાળકના સમ આપ્યા એ પુરા કરવા. 
હવે ચોખ્ખા ઘીથી લથબથ લાડુ ખવરાવનાર જેઠાણીને જો એ વિરોધ કરીને વગોવે તો એ જ ભુંડી દેખાય અને ખાય છે તો વજન વધે છે..પેલું કહે છે ને…”ગોળથી મરે એને વખ શું કામ દેવું??” કનીંગ-લુચ્ચા યુ નો?
આવા કેટલાય પર્સનાલિટી ડિસઓર્ડર લાયર્સ આપણી આસપાસ પડયા જ હોય છે.જેમને ઓળખવા અઘરા છે. એમની પર્સનાલિટી ચાર્મિગ હોય છે…સફળ વક્તા-લેખક હોય છે. એમની શબ્દો પર અને એમની બોડીલેગ્વેજ પર એનું જબરું પ્રભુત્વ હોય છે કે એ બોલે કે કહે ત્યારે વ્યક્તિ એક્વાર તો એમના ઝાંસામાં આવી જ જાય.ક્યારેક કોઈને નીચા બતાવવા કોઈને એટલી હદે ચણાના ઝાડ પર ચઢાવે કે તમે કલ્પના ન કરી શકો. વહુને નીચી સાબિત કરવા કામવાળીને ગળે લગાવે એની પીડા ફક્ત વહુ જ સમજી શકે. ટુંકમાં શબ્દોને એ તલવારની જેમ વીંઝી શકે..!! કંપનીના ઉચ્ચ હોદ્દેદારોમાં આવા લક્ષણો જોવા મળે ત્યારે વર્કર્સની યુનીટી અને પ્રોડક્ટીવીટી ખોરંભાય અને ઘરમાં કોઈ આવું નીકળ ત્યારે ઘર બરબાદ થાય.
ખેર…
જુઠુ બોલવાના થોડા સામાન્ય કારણો –

 

૧.સમાજમાં હાંસીપાત્ર થવાનો ડર…૪૫% આવ્યા હોય ને ૭૫% કહે..

૨.સમાજમાં ગણના ના થતી હોય ત્યારે જુઠનો સહારો લઈ કૈંક છે એવી છાપ ઉભી કરવાની વ્યર્થ કોશિશ…

૩.કેટલાક જન્મજાત જુઠ્ઠા જ હોય…જરુર ના હોય ત્યાંય જુઠુ બોલે..

૪.લોકો પરથી પ્રભાવ ગુમાવી બેસવાનો ડર….(સાસુઓ-ઉતરેલા અમલદારો)
– આગળના કારણો તમે લખાવો કમેન્ટમાં…
બહુ લાંબુ થઈ ગયું પણ મહત્વની વાત કહી દઉ…
લોકોને છેતરવા માટે બોલાયેલ જુઠનો સૌથી વધુ ગેરલાભ વ્યક્તિને પોતાને થાય છે. એ દુનિયાને નહીં પોતાની જાતને છેતરે છે..પોતાની પર્સનાલિટિને છેતરે છે…પોતાના ઈમાનને છેતરે છે…દુનિયા સામે જુઠ્ઠુ બોલી દુનિયાના લોકોનો ગુલામ બની જાય છે…પોતાની ઉભી કરેલ કપટની છબીનો ગુલામ બની જાય છે…કોઈકને છેતરતા પોતેજ છેતરાય છે..!!
કેવું કઠોર સત્ય…કરવા જાય કંસાર ને થઈ જાય થુલુ..
#અમસ્તુજ…મીનલ સાથે વાતો કરી એના અનુસંધાને  લખાઈ ગયુ.
–  rita.
#From_Todays_Memory

#Thanks_Zukar